Rahmân’ın dilemesi…

11 Temmuz 2017

Öyle bir nokta düşünün ki. Simsiyah…

Ne varlıktan yana bir kenara sahip, ne gölgeden nasibi var. Tutunacak bir şeyi yok. Varlığını dayandıracağı bir temelden yoksun. Yok. Muhatabı yok. Ciddiye alan yok. Arayanı yok. Eksikliği kimsenin derdi değil. Öylesine yok ki, ona “yok” deyişimiz bile, onun varlığına dair ima. O “yok” dememizi bile hak etmeyecek kadar yok…

Âl-i İmrân Sûresi’nin 74. Ayeti bize acil bir haber getirir: “O, rahmetini dilediğine tahsis eder: Allah azim fazl sahibidir.” Rahmetin böyle bir ‘nokta’ya yönelişini hayal etmeye çalışalım şimdi. Var olmak rahmettir; yoklukta kalmak, unutulmak, “anılmaya değer bir şey” bile olamamak ise “azap”tır.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir