Olsun, yeniden yaparız.

11 Temmuz 2017

Zeynep Kılbüker

Biliyorum, çoğu zaman her şeyin seni bitirip tükettiğini, çok yorulduğunu artık devam edecek gücü göremediğini… Bunun gibi birçoğunu biliyorum. Çünkü sadece sen değilsin böyle düşünen. İnsanız; hep böyleyiz içimizden. Dışımızdan gülerken kalbimizden özleriz, ağlarız belki.

Bir kelimenin dudaklardan telaffuzu gelip içine oturur tüm gün. Artık yabancı olduğun duymayı unuttuğun bir kelimedir bu. Ama bazıları için öyle değilse çokça dillerdeyse, sana dokunur, biliyorum. Bilmekle ne oluyor Allah aşkına dersin şimdi sen, ne değişti biliyorsun diye. Hiçbir şey!

Düşün ki değişmiyorsa bilmekle ve eylemekle, demek ki gerçekten değişmemesi gerekiyordur. Kayıp kelimeni sırtında taşımaktır senin ömürlük ödevin. Öyle ya sana bu vazifeyi vereni düşündüğünde yükün ağır gelmez. Bilakis çok terleyip susadığında, yüzü okşayan bir meltem, içini ıslatan bir bardak su gibi gelir.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir