Ayıbı Açmak, Açık Ayıptır

11 Temmuz 2017

Semine Demirci

Her insanın elbette ki kendisini utandıracak en az bir ayıbı vardır. Kusurlu, hatalı olmak insanlık halidir. Bir insanı utandırmak için ille de yalan konuşmak gerekmez. Her insan “Doğruyu söylüyorum” diyerek utandırılmaya müsaittir. İnsan olmak ne kadar ayıplı olmak ise, o kadar da ayıbından utanmak demektir. Bu utanma hissi ayıpların üzerine örtü olsun diye takdir edilmiştir, şüphesiz. Utanması olmayan ayıbını ayıp bilmez ki…

Öyleyse… Birini, duymadığı ve olmadığı yerde, görmediği ve bilmediği ortamda, ayıbıyla anan kimse, onun üzerindeki örtüyü çeker. Avretini açar. Utandırır. İblis’in Âdem ile Havva’yı ‘yasak ağaç’a dokundurarak yaptığı da budur. Aynı İblis, şimdi de, ‘doğru söyleme’ kılıfına sokarak, Âdemoğlunu birbirinin gıybetini yapmaya ikna eder, avret yerlerini açtırır.

Acaba gıybet eden bilir mi ki, bir sözüyle İblis’in safına geçer, şeytanla yoldaş olur! Dahası var!

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir